تبلیغات
همکلاسی های علم و فن - نوستالژی هایم روح دارند گرچه غبار زده جسم شان...
 
همکلاسی های علم و فن
درباره وبلاگ


وبلاگ گروه کامپیوتر دانشگاه علم و فن ارومیه

مدیر وبلاگ : آقای تکنولوژی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
به نام خداوندی که همین نزدیکی هاستروح دارم

دوستان سلام،زندگیتون بخیر...یه چند روزی هستش که وارده شهریور ماه شدیم و چقدر خاطره انگیزه این هوای دمی که هر روز استنشاقش میکنیم،کاری ندارم از روی جبره یا از روی اختیار!!!!!!!،کلاسای ترم تابستون امسال دانشگاهم با یه سری سختی های معمول و بهرحال سختی  های که بچه های روزه دار داشتن به خاتمه رسید و از اول همین ماه امتحاناتم شروع شده،که البته تکنولوژی عزیز جدول تقویم دانشگاهی رو زحمت کشیده تو پست قبلی آپ کرده که امیداوارم در امتحاناتش نتیجه مطبوعش رو بگیره و موفقیت آمیز پرونده ترم تابستون رو ببنده
یه چند روزیه احساس میکنم دلم بچگی هامو میخاد و یا نمیدونم دارم هی میرم به طرف آبجکتیو هایی که بوی بچگی هامو میده،یه جورایی دارم واکنش نشون تو خودم در برابر بچه های نسل جدیدمون و خدارو شکر میکنم که بچه نسلی هستم که هنوزم مقید به بعضی چیزا هستن،دلم بدجوری تنگه به نوستالژی هایی که همه زندگیمونو فرا گرفته بود اون وقتا... یادمه

بچه که بودم تمام زندگیم خلاصه میشد در این که بزرگتر ها چه میگن چه میکنن چه میخوان.؟؟من هم بصورت کاملا حرفه ای مثل ربات ها فقط اداشونو رو در می اوردم!و سعی میکردم زندگیمو مثل آدم بزرگا کانالیزه کنم و مثل اونا رغبت درگیر شدن به تمام مسائل رو داشتم!!ولی بی خبر بودم از رفلکس هایی که قرار بود امروز بیبنم از اون روزام و درگیری های روزمره ام

و وقتی به رفتارم میخندیدند و عکس العمل نشون میدادن عشق میکردم!!!!!!!کمی که بزرگ شدم دیگر یادم رفت برای چه کار هایی ذوق میکردم

لذت هام عوض شد...

کارهام عوض شد!!!!ولی نوستالژی هام هنوزم پابرجاست،ولی دلم براشون تنگ میشه نه گاهی که اغلب دل تنگ اون روزام میشم شاید بخاطر اینه که مدت های مدیدی ست خودم دلخوشیه خودم شدم...چون کوچیک بودم احمقانه ترین باور دنیا رو داشتم برا خودم، فکر میکردم همه چیز و همه کس موندنی است

همه چیز دوست داشتنی بود...همه دوستانم بودند و نبودنشان مایه ی دلتنگیم میشد

میگن حالا بزرگ شدماینه دیگه..........

و بزرگترین درس،فهمیده ام هیچ کس نمیماند...

دلم لک میزند برای همان اوایل....حالا دیگر هیچ کس وقتی برای فکر کردن  ندارد.حالا شده ام خودم و خودم... و خودمی که دلم براش خیلی تنگه

و بزرگترهایی که انقدر بزرگ شده اند یادشان رفته که بودند و چه میکردند

گرونی چیه؟؟؟تورم چیه؟؟؟نمیدونستیم دلار و سکه چیه؟؟؟

بزرگترین دغدغه زندگیم این بود که وقتی آدامس میخرم عکش تکراری نباشه!!!!!

دنیای که من توش بزرگ شدم یعنی خیلی چیزا

یعنی خنده از ته دل. یعنی امید. یعنی آرزو...
یعنی قونداق... یعنی لاستیکی!

 یعنی خانواده پر جمعیت اما گرم...
یعنی گل بازی. لی لی. گل یا پوچ

 یعنی خاله بازی. فوتبال دستی. گل کوچیک. توپ چند لایه!...

یعنی آتاری. سگا. میکرو! یعنی واکمن.........یعنی معین...یعنی هایده
یعنی خانواده دکتر ارنست! جودی آبت. فوتبالیست ها...
رفتیم دبستان...یعنی بوی عیدی بوی توت،بوی کاغذ رنگی

یعنی سیستم های مختلف آموزشی. مقنعه چونه دار و مانتو اپل دار،شلوار ساسون دار! هر روز صبح قرآن با صوت. نرمش صبحگاهی بدش مرگ بر آمریکا!
یعنی مامور آب خوری. مامور پناه گاه. مبسر...

یعنی گروه سرود، یعنی سر صف "از جلو نظام"،،یعنی " ادعونی استجب لکم... یعنی بخوانید مرا تا اجابت کنم شما را،

ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺍﺳﻪ ﻧﯿﻮﻣﺪﻥ ﻣﻌﻠﻢ ....
 ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺎﯼ ﺍﻭﻝ ﺻﺒﺢ ﻭ ﺧﻮﻧﺪﻥ ﺳﺮﻭﺩ ﺍﯾﺮﺍﻥ ﺍﻭﻝ
ﻫﻔﺘﻪ ....
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻂ ﮐﺸﯽ ﮐﻨﺎﺭﺩﻓﺘﺮ ﻣﺸﻖ ﺑﺎ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ آبی ﻭ ﻗﺮﻣﺰ ......

یعنی خوب ها و بدها. شاگرد زرنگ و تنبل. جهنمی بهشتی!یعنی آژانس دوستی،یعنی خانه سبز،،یادش همیشه در قلبم روشن است یعنی مرحوم خسرو شکیبایی...
 بزرگ شدیم...
 یعنی عشق دانشگاه رفتن ... خر زدن... سیل جمعیت... کنکور...،یعنی سهراب...
یعنی خاتمی. انتخابات. یعنی سبز... یعنی احمدی نژاد!لابد یعنی روحانی مچکریم!!!!
یعنی اعتراض... شورش.... مفسد فی العرض!!!! و بالاخره سرکوب...یعنی 3000میلیارد تومن

آژانس دوستی یعنی تفریحت فقط قلیون... الاف بازی تو خیابونا..یعنی درد جامعه... و دوباره بغض....یعنی لکنت...یعنی خفقان...یعنی اسلام آمریکایی...یعنی سرانه کتابخوانی 2 دقیقه
یعنی بی کاری....باشه تسلیم... کار میکنم از صبح تا شب. اما گرونی. گرونی. گرونی... خدایا چند سال کار کردم هیچی نشد....
یعنی اعتراض به حقوقت و سرانجامش دوباره بی کاری....یعنی نیروی شرکتی...
یعنی خاک کردن خنده هات آرزوهات. یعنی بی عشقی. بی احساسی. نا امیدی.....یعنی احمد شاملو...یعنی ابوسعید ابولخیر
یعنی بریدن... خستگی، یعنی
sezen aksu ...یعنی تو + من،کی گفته "ما"؟؟؟؟؟ "من"،،،"تو"،،،

یعنی "گریه ام از خودم نیست ها،داشتم پیاز خورد میکردم،سو تفاهم نشه یه وقت ها..." یعنی این!!!!!!یعنی مرد گریه نمیکنه!چه حرفا؟؟؟

یعنی پاشو بنویس و خطی خطی کن

یعنی تنها..........یعنی خستم بفهم.تو این مسیر چه تجربه هایی که کسب نکردم...این آخریشم که دیگه شاخ ترینش بود!نویسنده ، کسی است که نوشتن بداند! این موضوع کاملا بدیهی است

نویسنده آن است که یادش نرود نوشتن چیست! و من!!!!!!!!!!مدت هاست زندانی اش کرده ام! خواسته؟ یا ناخواسته؟ نمی دانم! بهانه ام برای فراموشی آلودگی دنیاست. این روز های تمام توجیه هایم دنیایی شده اند. این عشق های دنیایی دیوانه ام کرده اند. از من زندانبانی ماهر ساخته اند

دلم رو میگم

ببین!!!!!!!!!به نظر من زندگی در کهکشان  باید زیبا باشد.مانند زندگی در زمین ولی انسان از زندگی فقط در یکجا بیزار است.کاش می شد زندگی درون هواپیما را هم امتحان کرد.ولی نه نه یک روز نه یک ساعت,بلکه ده سال

حالا در کشتی ودر میان ابهای خروشان.نه یک روز نه یک ساعت,بلکه ده سال....

حالا بیست و یکم ساله شدم.کاش می توانستم زندگی در بهشت را نیز تجربه کنم.نه ده سال فقط یک روز.تا اگر از بهشت خوشم اومدتا آخر عمرم از پیامبرم پیروی کنم تا پس از مرگ به بهشت بروم.واگر این طور شد زمین خودمان از همه جا برای زندگی بهتر است.آن وقت نه زندگی در دریا را می خواهم و نه در آسمان و نه در کهکشان.زندگی این است.یعنی بسه دیگه

این حقم نیس

پ ن:

دارم می ترسم از خوابی

که شاید هر دومون دیدیم

از این که هر دومون با هم

خلاف کعبه چرخیدیم

پ ن 1:

اینجا هــــــــــــــر آرزویی که می کنم

مـــــــــــــــــــــــیمــــــــــیرد ...

 حــــــــــــــــــــــیرانــم ...

آرزویت کنم یا نــه ...

  پ ن 2: من به خوشامد گویی تابلوی خیابان هم دلخوشم.......

پ ن 3:  بهار من گذشته شاید...


پ ن 4:

                                                                                                                                                 Rüyamda kendimi yonca bahçesinde koşarken gördüm
Çocukluğuma geri dönmek istedim saçımı ördüm
Ne yük vardı omuzlarımda ne derdim oyundan başka
Ne kadar güzeldi çocukluğum aslında çocuktum büyüdüm
Büyüdükçe kendime duvarlar ördüm
O kadar yoruldum ki bazen durmadan yürüdüm

Hiç bi kalpte kalamam içinde iyilik yoksa
Beklemeden giderim kalbim git diyorsa
Ben küsmem hayata başkaları küsüyorsa
Bir gün ışıklar banada yanacak nasıl olsa

پ ن 5: دل موضع صبر بود و بردی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 





نوع مطلب : از هر سو، 
برچسب ها : نوستالژی هایم،
لینک های مرتبط :

       نظرات
دوشنبه 4 شهریور 1392
m 2 f
شنبه 20 مهر 1392 11:35 ق.ظ
fek konam labkhand behtarin hedye bashe baraye u az tarafe bineshan baraye in matlabet :)
m 2 f/ من لبخند نمیخام بی نشان!
شنبه 20 مهر 1392 11:33 ق.ظ
ma bi neshantar az har bi neshanim .omidvaram delet mese hamishe intor pak o asemony bemone.:)
m 2 f\ مرسی بی نشان عزیز!!امیدوارم اونطور که میگی باشه!!!!!!! کم رنگ باش ولی بی نشان نمون!!!
چهارشنبه 13 شهریور 1392 01:24 ق.ظ
سلام مهندس نوستالوژی ما بیشتر خانم اوشین و آقای تاناکورا هستش.بعد لینچان بعد بل و سباسدین . بعد اتاری مهندس یکم... برای ما دهه 50 و 60دی ها هم مطلب بزارید .
سه شنبه 12 شهریور 1392 11:21 ب.ظ
عجب ززززززز
یعنی آدم این همه نوستالژی داره؟
ما هم مچکریم
آغزوا چکیم
m 2 fبو غوره ش
چهارشنبه 6 شهریور 1392 09:46 ق.ظ
در مقابل این نوشته هاتون نمیدونم چی بگم.
هر خطی رو که میخونم تک تک خاطرات فراموش شدم،رنگ میگرفتن...
اااااااااااااااا... قبل خاتمی رو یادتون نمیاد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
نویسنده محترم مچکریــــــــــــم!!!
Bazen senli düşler kurdum,öyle bağlandim
Bazen zincir oldun Ayaklarıma Dolandin
Bazen yara Açar Bazen Solar Geçer
Olan Olur Biten Biter Hayat Devam Eder
Şimdi Bü Tümsekli Yolun Çukurundayim
Ben Tırmandikça Geride Kalır Güller
Karşılaşırsak sor ki pişman mıyım
Olan Olur,biten Biter Hyat devam eder.
Bazen gözün görmez,kulaklarınla duymazsin
En başta ,En sonda ,yarı yolda anlarsın
Kimler gelir kalır ,kimler gelir geçer
Olan olur,biten biter ,Hayat devam eder
m 2 f/ ما هم مچکریم
سه شنبه 5 شهریور 1392 02:22 ب.ظ
slm az webloget khosham umad . matalabet khooob o mofide . say mikonam bishtar sar bezanam be webloget . . .
m 2 fgine gellllllllll firildaxxx/

سه شنبه 5 شهریور 1392 01:21 ب.ظ
آی اؤزومی اؤ ازدیرن گونلریم
آغاج مینیب آت گزدیرن گونلریم
m 2 f/بو گون یازا قیش دییرم،،سابق قیشا یاز دمیشم
سه شنبه 5 شهریور 1392 12:03 ب.ظ
سلام
خوبین؟من که ازدیدن وبلاگتون و خوندن مطالبش لذت بردم .خیلی دلم میخواد سری به سایتم بزنین و در صورت تمایل با هم تبادل لینک داشته باشیم.
مرسی
سه شنبه 5 شهریور 1392 09:44 ق.ظ
شانسی وبلاگتو دیدم خیلی خوبه می خواستم به بقیه دوستام معرفیت کنم بیا ادرستو بذار تو سایت من تا بقیه دوستام هم وبلاگتو ببینند
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر