تبلیغات
همکلاسی های علم و فن - از میان همینطوری های روزانه ام که گیر کرده پشت چراغ قرمز!
 
همکلاسی های علم و فن
درباره وبلاگ


وبلاگ گروه کامپیوتر دانشگاه علم و فن ارومیه

مدیر وبلاگ : آقای تکنولوژی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
هوا بس ناجوانمردانه سرد است،،دمت گرم سرت خوش باد،،سلامم را تو پاسخگوی و در بگشای...
سلام،زندگیتون بخیر دوستان عزیزم
این روزا رو شکر میکنم بخاطر زمین ،،بخاطر زمان و برای خدا و انقدر عاشق میشم که میخام زمین و زمان رو بدوزم که ای ایها الناس شهرم عروس شده،یه حس پدری...!!!و دختری که شهرم نقشش رو برام ایفا میکنه با اون لباس سفیدش!!!!شهرم سفید پوش شده و شاید هم عروس!!!شهر من،قلب من!!!تکیه گاه،آخرین،امید من،،بهترین!!!شهرمن

و بازهم ایزد رو شکر،4روز خیلی سخت رو تقریبا تمومش کردم تا روزهای سخت ترو شروع کنم،عیب نداره هوای این روزها به طبعم نزدیکه،،کمکم میکنه میدونم!!یه کم برمیگردم پشت سرمو نیگاه میکنم چیزی جز خستگی نمیبینم،خدابیامرز راست گفته دیگه "پشت سر خستگی تاریخ است"، این روزا دارم زیاد به یکی از حرفای تکنولوژی فکر میکنم ،همونجا که میگه : "خداجون فکر نمیکنی که عمرمون گذشت و به هیچی نرسیدیم،پس کی میخای یه کار اساسی بکنی و یه حالی بدی این جون پوکیده رو"،،یه وقتایی میشه که ناخوشایند میاد برام تا بخام با این جمله برم پیش خدا...چه میدونم شاید هم ...!!
چند روز پیش واسه پروژه جدیدمون مشغول خوندن یک کتاب بسیار سخت بودم. همیشه در دانشگاه با این کتاب مشکل داشتم و دارم،البته دوستش هم دارم. الانم که چند سالی از آشناییم با این کتاب گذشته باز هم مشکل دارم. دیگه داشتم ناامید می شدم. نمی تونستم مسائلشو حل کنم. پروژه به کندی پیش میره. زمان ندارم، این آقا مهندس ما هم حسابی گیر داده که تموم کنین و این حرفا.دیگه حسابی قاطی کردم! یکمرتبه چشمم به نوشته خودم افتاد که چند وقت پیش اول کتاب نوشته بودم. لبخند زدم. انرژی گرفتم! و به خودم گفتم باید دوباره سعی کنم. به نظرم گاهی لازمه برای رسیدن به هدفی بارها و بارها تلاش کرد. ناامیدی راحت ترین کاره!



راستی تو چقدر آرامی،!!!؟؟راستی تو چرا نیستی؟؟تو نیستی یا من در خود گمم؟؟؟ تو چقدر آرامی! این آرامش و طمانینه را از کجا به عاریه گرفته ای؟ گفته بودم که ترانه ای آرامش بخش از تو بگوش می رسد؟ ترانه ای که نه آنچنان فریاد می زند که گوش را بیازاد و نه آنقدر آرام می نوازد که براحتی فراموش شود؟ آیا این بدان معناست که اگر من هم تعداد سالهای عمرم به تو رسد اینچین آرام و مطمئن بنظر خواهم رسید؟ به من می آموزی چگونه با خودم به صلح برسم؟؟؟؟؟

آرامش! به من می آموزی که اگر روزی جفت شش روزگار، رویش را از من برگرفت، باز هم با ورق هایم بگونه ای بازی کنم تا رفع کتی، مدتی را سر کنم؟!!!! به من می آموزی که حتی اگر کیش شدم، مات نشوم؟ شاید زندگی تو را برای روزی که طوفان می آید و از ترس به لاک خودم فرو رفته ام آورده. می دانی که طوفان نزدیک است، و این روزها آرامش قبل از طوفان؟

تو هستی آیا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پ ن: از یه جای زندگی به بعد فهمیدم که خیلی از آدما شبیه عصر چهارشنبه هستن!!!!اینم بمونه/

پ ن1 :خط به خط بی تابم میکنن این پنجره ها

پ ن2 : نویسنده کسی ست که بداند برای چه مینویسد،تا در ماضی بعیدش دنبال افعال استمراری نگردد

همین

پ ن3 :

 

Kafanı sokacak bir evin,

Kalbine sığacak bir sevdiğin varsa

                                                                                                                                                                                                              Kıştan korkma






نوع مطلب : از هر سو، 
برچسب ها : هوا سرده، مگه نه؟؟،
لینک های مرتبط :

       نظرات
یکشنبه 24 آذر 1392
m 2 f
سه شنبه 26 آذر 1392 09:02 ب.ظ
عالی بود مثل همیشه...!
دوشنبه 25 آذر 1392 02:59 ب.ظ
سکوت نیمی از حکمت است.
اگر از عشق مینویسم میخواهم دلم یادش بماند داستانهای عشقهای نافرجام رو و سوزش دهشت ناک قلبها از سر معشوق.
نویسنده کسی است که برای دل خود مینویسد.که در آن دل ممکن است امیر باشد یا غریبه ای یا دوستی مثل تو و یا عشقی نافرجام از سالهای دور,
دوشنبه 25 آذر 1392 12:22 ب.ظ
پایان هر سختی یه آسونی هست
با قدرت به آینده فکر کن و به اون سمت قدم بردار
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر